گلدمن ساکس استفاده از کلود کد را برای تریدرها محدود کرد
گلدمن ساکس، یکی از بزرگترین بانکهای سرمایهگذاری جهان، بهتازگی دسترسی تریدرها و بانکدارهای خود به ابزارهای برنامهنویسی هوش مصنوعی از جمله کلود کد (Claude Code) آنتروپیک و گیتهاب مایکروسافت را محدود کرده است. بر اساس گزارش بلومبرگ که روز دوشنبه ۲ نوامبر منتشر شد، این محدودیت کلود کد در گلدمن ساکس از این پس استفادهی این ابزارها را فقط به مهندسان فنی بانک اختصاص میدهد، در حالی که تا چند ماه پیش، کارکنان غیرفنی از جمله تریدرها نیز اجازهی استفاده از آنها را داشتند.
زمینه و پسزمینه محدودیت کلود کد در گلدمن ساکس
به گزارش پیمنتیاس که این خبر را از بلومبرگ نقل کرده، گلدمن ساکس طی ماههای گذشته به تریدرها و بانکدارهای خود اجازه داده بود از ابزارهایی مانند کلود کد برای کارهایی نظیر رصد جریانهای معاملاتی مشتریان یا تولید محتوای نوشتاری و گرافیکی استفاده کنند. اما طبق دستورالعمل داخلیای که ماه گذشته منتشر شده و توسط بلومبرگ دیده شده، این ابزارها اکنون محدود به حدود ۱۲ هزار مهندس فنی بانک شدهاند.
مارکو آرجنتی، مدیر ارشد فناوری اطلاعات گلدمن ساکس، تا تیرماه (ژوئیه) همچنان از پدیدهی «وایب کدینگ» (vibe coding) در میان کارکنان غیرفنی تقدیر میکرد؛ روندی که در آن کارکنان بدون پیشزمینهی برنامهنویسی، با استفاده از هوش مصنوعی راهحلهای نرمافزاری میساختند و سپس آن را به مهندسان برای ارتقا تحویل میدادند. نیک کارکاترا، سخنگوی گلدمن ساکس، در این مورد گفته است: «ما ابزارهای هوش مصنوعی مشخصی را در دسترس کارکنانمان قرار میدهیم تا بهترین موارد استفاده را در بخشهای مختلف شرکت شناسایی کنیم… پس از دورهای آزمایش که در آن عوامل مختلفی از جمله بهرهوری و مدیریت ریسک را ارزیابی میکنیم، آنها را در اختیار کسانی قرار میدهیم که بهترین بهرهبرداری بلندمدت از آنها را دارند.»
واکنش تریدرها و روند کلیتر در بانکهای والاستریت
بر اساس همین گزارش، این تصمیم باعث نارضایتی برخی از تریدرهای گلدمن ساکس شده که از هوش مصنوعی برای کارهای روزمره استفاده میکردند. این محدودیت در شرایطی اعمال میشود که بانکها میلیونها دلار برای ابزارهای هوش مصنوعی هزینه میکنند، اما همزمان نگرانیهایی دربارهی هزینه، بهرهوری و ریسک امنیت سایبری در میان مدیران ارشد آنها بالا گرفته است.
گلدمن ساکس تنها بانکی نیست که مسیر احتیاط را در پیش گرفته است. جیمی دایمون، مدیرعامل جیپیمورگان چیس، ماه گذشته در تماس با تحلیلگران مالی دربارهی سهماههی سوم، از «عاملهای سرکش» (rogue agents) هشدار داد و گفت عاملهای هوش مصنوعی شخص ثالث به هیچ شکلی اجازهی ورود به سیستمهای این بانک را نخواهند داشت. بانک آو امریکا نیز بهجای ممنوعیت کامل، محدودیتهایی بر دسترسی عاملهای هوش مصنوعی به سپردههای مشتریان اعمال کرده، در حالی که هنوز پروتکلهایی برای تعیین مسئولیت در پرداختهای انجامشده توسط هوش مصنوعی تدوین میکند. سیتیگروپ هم با همین رویکرد، به عاملهای شخص ثالث اجازه نمیدهد به حسابها وارد شوند یا تراکنشی انجام دهند.
تحلیل: چرخش والاستریت از اشتیاق به احتیاط
محدودیت کلود کد در گلدمن ساکس نشاندهندهی یک الگوی گستردهتر در صنعت مالی است: بانکهای بزرگ پس از یک دورهی کوتاه اما پرشور آزمایش با ابزارهای کدنویسی هوش مصنوعی، اکنون به سمت محدودسازی و کنترل دقیقتر این ابزارها حرکت میکنند. دلیل این چرخش را میتوان در طبیعت خاص صنعت بانکداری جستوجو کرد؛ جایی که یک خطای کوچک در کدی که توسط یک تریدر غیرفنی و با کمک هوش مصنوعی نوشته شده، میتواند منجر به زیانهای مالی میلیوندلاری یا نقض مقررات شود.
نکتهی قابلتوجه این است که گلدمن ساکس کلاً از هوش مصنوعی عقبنشینی نکرده، بلکه استفاده از آن را بهجای حذف، متمرکز کرده است. این رویکرد تمایز مهمی با ممنوعیت کامل جیپیمورگان دارد و نشان میدهد که بانکهای مختلف در حال آزمایش مدلهای حاکمیتی متفاوتی برای مدیریت ریسک هوش مصنوعی هستند—از ممنوعیت کامل عاملهای شخص ثالث تا تفویض محدود به تیمهای فنی متخصص.
برای آنتروپیک، سازندهی کلود کد، این خبر میتواند نشانهای نگرانکننده باشد. اگر بانکهای دیگر نیز این مدل احتیاطی را دنبال کنند، بازار سازمانی بزرگ که آنتروپیک برای رشد تجاری به آن تکیه کرده، ممکن است بهجای گسترش در میان همهی کارکنان، بیشتر به تیمهای مهندسی محدود شود. این موضوع بهخصوص در شرایطی اهمیت دارد که آنتروپیک به گفتهی گزارشهای اخیر در حال آمادهسازی برای یک عرضهی اولیهی سهام بزرگ است و رشد درآمد از بخش سازمانی برای اثبات ارزشگذاری بالای این شرکت حیاتی خواهد بود.
در مجموع، این تصمیم گلدمن ساکس میتواند الگویی برای سایر مؤسسات مالی باشد که هنوز سیاست مشخصی برای استفادهی کارکنان غیرفنی از ابزارهای هوش مصنوعی مولد ندارند و در پی یافتن مرز مناسب میان بهرهوری و ریسک هستند. در ماههای آینده، شاهد خواهیم بود که آیا سایر بانکهای بزرگ اروپایی و آسیایی نیز سیاستهای مشابهی را اتخاذ میکنند یا رویکرد محتاطانهتری را در نظر میگیرند که نشان میدهد صنعت مالی هنوز به یک استاندارد واحد برای حاکمیت هوش مصنوعی نرسیده است.
پیامدهای احتمالی برای بازار ابزارهای کدنویسی هوش مصنوعی
محدودیت کلود کد در گلدمن ساکس همچنین بازتابی از یک پرسش بنیادیتر در صنعت فناوری مالی است: آیا ابزارهای هوش مصنوعی عمومی مانند کلود کد، که برای طیف وسیعی از کاربردها طراحی شدهاند، واقعاً برای محیطهای با ریسک بالا و شدیداً مقرراتزده مانند بانکداری سرمایهگذاری مناسب هستند؟ پاسخ گلدمن ساکس به این پرسش، حداقل در کوتاهمدت، منفی به نظر میرسد—مگر در دستان کارشناسانی که میتوانند خروجی این ابزارها را بهدرستی ارزیابی و اعتبارسنجی کنند.
این موضوع میتواند فرصتی برای شرکتهای نوپا باشد که ابزارهای هوش مصنوعی اختصاصی و دارای نظارت دقیقتر برای صنعت مالی طراحی میکنند. برخلاف ابزارهای عمومی مانند کلود کد که برای طیف وسیعی از کاربران و کاربردها ساخته شدهاند، ابزارهای اختصاصی مالی میتوانند از ابتدا با قابلیتهای ردیابی، تأیید چندمرحلهای و محدودسازی دسترسی طراحی شوند—ویژگیهایی که میتوانند نگرانیهای مطرحشده توسط گلدمن ساکس، جیپیمورگان و سیتیگروپ را برطرف کنند.
از زاویهی دیگر، این خبر نشان میدهد که روایت سادهانگارانهی «هوش مصنوعی بهزودی جایگزین مشاغل مالی خواهد شد» نیازمند بازبینی است. واقعیت پیچیدهتر این است که سازمانهای بزرگ، بهخصوص در صنایع حساس، بهجای پذیرش بیقیدوشرط فناوریهای جدید، در حال توسعهی چارچوبهای حاکمیتی دقیق و محتاطانهای برای ادغام تدریجی و کنترلشدهی هوش مصنوعی در فرآیندهای کاری خود هستند. این رویکرد محتاطانه میتواند در بلندمدت به نفع پایداری صنعت مالی باشد، حتی اگر در کوتاهمدت باعث دلسردی کارکنانی شود که به بهرهوری حاصل از این ابزارها عادت کرده بودند.