چرا آمازون بزرگترین برندهی آیپیاو آنتروپیک است؟
خلاصه خبر
پروندهی ثبتی S-1 آنتروپیک برای عرضهی اولیهی عمومی (IPO) نشان میدهد که سود آمازون از آیپیاو آنتروپیک بهمراتب از سود شرکتهای سرمایهگذاری خطرپذیری مثل مِنلو ونچرز و سکویا بیشتر خواهد بود. طبق گزارش تازهی TechCrunch، آمازون با ترکیبی از اوراق قرضهی قابلتبدیل و سهام ترجیحی، بهاحتمال زیاد بزرگترین برندهی مالی این عرضهی عمومی خواهد بود؛ حتی بیشتر از صندوقهای سرمایهگذاری که از سالها پیش روی آنتروپیک شرط بسته بودند.
زمینه و پسزمینه
آنتروپیک، سازندهی خانوادهی مدلهای کلود، بهتازگی فرم S-1 را برای ورود به بازار بورس ثبت کرده است؛ رویدادی که از هفتهها پیش موضوع اصلی اخبار حوزهی هوش مصنوعی بوده. ارزشگذاری خصوصی این شرکت در آخرین دور تأمین مالی به رقم نجومی ۹۶۵ میلیارد دلار رسیده است. در چنین ارزشگذاریای، حتی یک درصد از سهام شرکت معادل نزدیک به ۱۰ میلیارد دلار است؛ رقمی که بهخوبی نشان میدهد چرا حتی سرمایهگذاران بزرگ هم در جدول اصلی سهامداران اصلی (Principal Stockholders) آنتروپیک جایی ندارند.
بر اساس اسناد ثبتشده، هیچکدام از صندوقهای سرمایهگذاری خطرپذیر مطرحی که در دورهای اولیه روی آنتروپیک سرمایهگذاری کرده بودند – از جمله مِنلو ونچرز، سکویا، ساوند ونچرز و اسپارک کپیتال – به آستانهی پنج درصد مالکیت نرسیدهاند؛ آستانهای که معمولاً برای درج در جدول سهامداران اصلی لازم است. این وضعیت در مقایسه با آیپیاوهای معمول فناوری بسیار غیرعادی است، جایی که سرمایهگذاران خطرپذیر اصلی معمولاً سهامی دورقمی (بر حسب درصد) در اختیار دارند. طبق برآوردهای بلومبرگ که در این گزارش بازتاب یافته، سهم حدود ۱۴ میلیارد دلاری مِنلو ونچرز تنها معادل ۱.۵ درصد از کل شرکت است.
تحلیل: چرا آمازون بزرگترین برنده است؟
در حالی که صندوقهای سرمایهگذاری خطرپذیر درصد مالکیت چشمگیری ندارند، آنتروپیک بخش بزرگی از سهام خود را به شرکای راهبردی – یعنی شرکتهایی که همزمان شریک تجاری آنتروپیک هم هستند – فروخته است. آمازون نخستینبار در سال ۲۰۲۳ با تعهد سرمایهگذاری تا ۴ میلیارد دلار وارد آنتروپیک شد و از آن زمان میلیاردها دلار دیگر هم به این سرمایهگذاری افزوده است. نکتهی کلیدی اینجاست که آمازون بهجای دریافت سهام مستقیم، بخش عمدهی سرمایهگذاری خود را در قالب اوراق قرضهی قابلتبدیل (Convertible Notes) ساختاربندی کرده؛ نوعی بدهی که با وقوع آیپیاو یا فروش شرکت، به سهام تبدیل میشود.
بر اساس فرم S-1، آمازون تا پایان ژوئن امسال اوراق قرضهی قابلتبدیلی به ارزش اصل ۶.۲ میلیارد دلار در اختیار داشته – که تمام بدهی آنتروپیک را تشکیل میدهد. اما نکتهی مهم این است که با افزایش پیدرپی ارزشگذاری آنتروپیک در دورهای تأمین مالی بعدی، سهامی که این اوراق به آن تبدیل میشوند، ارزش بسیار بیشتری پیدا کردهاند. طبق اسناد خود آمازون، ارزش این اوراق تا پایان ژوئن به ۹۷.۹ میلیارد دلار رسیده بود؛ یعنی بیش از ۱۵ برابر ارزش اسمی اولیه.
این افزایش شدید ارزش، تأثیر مستقیمی هم روی صورتهای مالی آنتروپیک گذاشته است. شرکت مجبور شده این افزایش ارزش را در صورت سود و زیان خود، تحت عنوان «تغییر در ارزش منصفانهی اوراق قابلتبدیل، تعهدات مشتقه و SAFEها» ثبت کند؛ رقمی که فقط برای نیمهی نخست سال ۲۰۲۶ به ۷۲.۴ میلیارد دلار رسیده است. البته باید توجه داشت که این یک هزینهی غیرنقدی است، یعنی هیچ پولی واقعاً از شرکت خارج نشده و صرفاً یک تنظیم حسابداری است.
طبق همین پرونده، اوراق آمازون میتواند تا سقف ۱.۸۴ میلیارد سهم تبدیل شود، اما یک سقف قراردادی مانع از آن میشود که سهم آمازون از ۱۲ درصد سهام «بهطور نسبی رقیقشدهی» آنتروپیک – رقمی که برخی سهام هنوز منتشرنشده مثل اختیار خرید کارکنان را هم شامل میشود – بیشتر شود. آمازون میتواند این سقف را نادیده بگیرد، و اوراقی که امکان تبدیل ندارند، در دورههای بعدی و تحت همان سقف تبدیل خواهند شد.
اما داستان آمازون تنها به اوراق قابلتبدیل ختم نمیشود. طبق گزارش سهماههی آمازون برای دورهی منتهی به پایان ژوئن، این شرکت ۱۰ میلیارد دلار دیگر هم در سهام ممتاز بدون حق رأی (Nonvoting Preferred Stock) آنتروپیک سرمایهگذاری کرده – با تزریق ۵ میلیارد دلار در هر یک از دو دور آخر تأمین مالی آنتروپیک. با جمع این رقم با ۸ میلیارد دلار سرمایهگذاری قبلی در اوراق قرضه بین سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵، مجموع سرمایهگذاری نقدی آمازون در آنتروپیک به حدود ۱۸ میلیارد دلار میرسد.
اما سود آمازون تنها به افزایش ارزش سهام محدود نمیشود. آنتروپیک تعهد کرده طی ۱۰ سال آینده حداقل ۱۱۰ میلیارد دلار صرف خدمات ابری AWS متعلق به آمازون کند؛ قراردادی که جریان درآمدی پایدار و بسیار بزرگی را برای آمازون تضمین میکند، کاملاً جدا از سود حاصل از افزایش ارزش سهام.
گوگل هم در موضع مشابهی قرار دارد. بر اساس اسناد دادگاهی که نیویورکتایمز به آنها دسترسی داشته، گوگل در اوایل سال گذشته حدود ۱۴ درصد از آنتروپیک را در اختیار داشت و از آن زمان سرمایهگذاری بیشتری هم انجام داده، از جمله ۱۰ میلیارد دلار در آوریل امسال. البته بهدلیل دورهای تأمین مالی بزرگ بعدی، سهم گوگل رقیقتر شده و یک تحلیلگر PitchBook به نام هریسون رولفز به TechCrunch گفته برآوردش از سهم فعلی گوگل نزدیک به ۵.۶ درصد است. گوگل همچنین حداقل ۱۱۴ میلیارد دلار تعهد خدمات ابری از آنتروپیک تا سال ۲۰۳۳ تضمین کرده است.
این دادهها یک واقعیت مهم را در بازار هوش مصنوعی برجسته میکنند: در حالی که صندوقهای سرمایهگذاری خطرپذیر هم از این آیپیاو منتفع میشوند، برندگان اصلی احتمالاً غولهای فناوری مثل آمازون و گوگل هستند که هم بهعنوان سرمایهگذار استراتژیک و هم بهعنوان تأمینکنندهی زیرساخت محاسباتی، از دو جهت از رشد آنتروپیک سود میبرند. نکتهی جالب اینجاست که همین پروندهی S-1 هشدار میدهد که برخی از همین ارائهدهندگان خدمات ابری، خودشان هم مدلهای هوش مصنوعی رقیب میسازند و ممکن است همیشه منافعشان با آنتروپیک همراستا نباشد – موضوعی که میتواند در آینده به یک نقطهی تنش استراتژیک تبدیل شود.
برای کسانی که دنبالکنندهی بازار هوش مصنوعی و سرمایهگذاری در استارتاپهای این حوزه هستند، این الگو نشان میدهد که مدلهای سنتی ارزیابی سود سرمایهگذاران اولیه در مقابل شرکای استراتژیک بزرگ، در عصر هوش مصنوعی بهکلی دگرگون شده است. شرکتهایی که هم سرمایه و هم زیرساخت محاسباتی لازم را فراهم میکنند، در موقعیت بسیار قدرتمندتری نسبت به سرمایهگذاران سنتی قرار میگیرند.
نکتهی دیگری که در تحلیل سود آمازون از آیپیاو آنتروپیک اهمیت دارد، ساختار پیچیدهی اوراق قابلتبدیل است که عملاً به آمازون اجازه میدهد بدون نگرانی از نوسانات کوتاهمدت بازار، در بلندمدت از رشد ارزشگذاری آنتروپیک سود ببرد. این نوع ساختار سرمایهگذاری در میان شرکتهای فناوری بزرگ که همزمان نقش سرمایهگذار و تأمینکنندهی زیرساخت را دارند، بهتدریج به یک الگوی رایج تبدیل شده است. مایکروسافت در قبال اوپنایآی هم ساختار مشابهی دارد، و همین مقایسه باعث شده تحلیلگران بازار سرمایه، آیپیاو آنتروپیک را بهعنوان یک نمونهی کلاسیک از همین الگو در نظر بگیرند. در نهایت، سهامداران خرد و علاقهمندانی که قصد خرید سهام آنتروپیک پس از عرضهی عمومی را دارند، باید این واقعیت را در نظر بگیرند که بخش قابلتوجهی از ارزش شرکت از پیش به شرکای استراتژیک بزرگ تخصیص یافته است.
منبع: TechCrunch