← بازگشت به جدیدترین خبرها
اکتبر 19, 2026

ریپلیت از آنتروپیک به OpenAI روی آورد؛ دلیل مدیرعامل چیست؟

ریپلیت، پلتفرم کدنویسی مبتنی بر هوش مصنوعی که در مرورگر اجرا می‌شود، دیگر آنتروپیک را به‌عنوان تأمین‌کننده‌ی اصلی مدل زبانی خود به کار نمی‌برد. امجد مسعود، مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار ریپلیت، روز پنجشنبه در رویداد تک‌کرانچ دیسراپت روی صحنه اعلام کرد که ریپلیت و انتخاب OpenAI به‌جای آنتروپیک اکنون واقعیت جدید این شرکت است و مدل‌های OpenAI به پیش‌فرض ریپلیت تبدیل شده‌اند، هرچند کاربران هنوز می‌توانند مدل‌های کلود را نیز انتخاب کنند.

زمینه و پس‌زمینه

ریپلیت در ماه اوت همین سال، همکاری رسمی خود با OpenAI را اعلام کرده بود، اما تا پیش از این سخنان مسعود، هیچ نشانه‌ای از پایان همکاری با آنتروپیک وجود نداشت. در واقع، وب‌سایت، وبلاگ و شبکه‌های اجتماعی ریپلیت تا چند هفته پیش از این رویداد همچنان محصولات آنتروپیک را تبلیغ می‌کردند؛ از جمله پستی در وبلاگ این شرکت در اواخر سپتامبر که مدل‌های کلود فیبل ۵ و فیبل ۵.۱ را به‌عنوان مدل‌های در حال اجرا در محیط عملیاتی «ریپلیت ایجنت» معرفی کرده بود.

مسعود در توضیح دلیل این تغییر گفت: «این تصمیم بر اساس هزینه، مشارکت و عملکرد گرفته شد.» او درباره‌ی عملکرد افزود: «به نظرم الان چت‌جی‌پی‌تی بهتر است.» به گفته‌ی او، مدل‌های «سول» و «استرا» از OpenAI در ساخت اپلیکیشن‌های «وایب‌کد‌شده» (vibe-coded) از ابتدا، عملکرد بهتری نسبت به رقبا دارند. ریپلیت برای ارزیابی مدل‌ها از یک معیار داخلی و یک معیار عمومی منتشرشده استفاده می‌کند.

از نظر مالی، آنتروپیک تا همین اواخر یکی از پنج مشتری برتر ریپلیت بوده است. از آنجا که اکثر کاربران مدل پیش‌فرض را تغییر نمی‌دهند، این جابه‌جایی می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی هزینه‌های ریپلیت نزد آنتروپیک را کاهش دهد. با این حال، منابع آگاه به جزئیات همکاری میان دو شرکت، روایت مسعود را به چالش کشیده‌اند؛ یکی از این منابع گفته که همکاری با آنتروپیک همچنان برقرار است.

مسعود در ادامه در بیانیه‌ای به تک‌کرانچ گفت OpenAI اکنون «شریک ترجیحی ما برای قدرت‌بخشی به ریپلیت ایجنت» است، اما تأکید کرد که ریپلیت همچنان «مدل‌آگنوستیک» (model-agnostic) باقی می‌ماند. او در پشت صحنه نیز گفت انتظار دارد در سال ۲۰۲۷، بیش از نیمی از درآمد ریپلیت از مشتریان سازمانی و دولتی تأمین شود؛ بخش سازمانی که سال گذشته تنها حدود ۲ درصد از درآمد را تشکیل می‌داد و امسال به حدود ۱۵ درصد رسیده است. بیش از ۵۰ درصد درآمد ریپلیت نیز اکنون از بخش B2B می‌آید.

تحلیل

این رویداد نمونه‌ی روشنی از رقابت فزاینده میان آنتروپیک و OpenAI برای تسلط بر بازار ابزارهای کدنویسی هوش مصنوعی است؛ بازاری که ریپلیت در آن یکی از محبوب‌ترین پلتفرم‌ها نزد بنیان‌گذاران استارتاپ‌ها و توسعه‌دهندگان مستقل به شمار می‌رود. تغییر مدل پیش‌فرض یک پلتفرم محبوب از کلود به مدل‌های OpenAI، نه‌تنها بر درآمد آنتروپیک اثر می‌گذارد، بلکه می‌تواند بر ادراک عمومی از برتری فنی دو شرکت نیز تأثیر بگذارد؛ چرا که بسیاری از کاربران عادی، تمایزی میان مدل‌های مختلف قائل نمی‌شوند و به‌سادگی از پیش‌فرض پلتفرم استفاده می‌کنند.

اختلاف میان ادعای مسعود و روایت منابع آگاه – که می‌گویند همکاری با آنتروپیک همچنان ادامه دارد – نشان می‌دهد که داستان واقعی ممکن است پیچیده‌تر از یک «جداشدن کامل» باشد. به نظر می‌رسد آنچه رخ داده، بیشتر یک تغییر در پیش‌فرض و اولویت تجاری است تا قطع کامل رابطه؛ موضوعی که از منظر روابط‌عمومی برای هر دو شرکت حساسیت‌برانگیز است، زیرا آنتروپیک تمایلی به بزرگ‌نمایی این خبر به‌عنوان یک شکست ندارد و ریپلیت نیز باید محتاط باشد که مشتریانی را که همچنان به کلود وابسته‌اند، از دست نداده و دلسرد نکند.

از منظر استراتژیک، تمرکز مسعود بر رشد درآمد سازمانی و دولتی نشان می‌دهد ریپلیت در تلاش است از یک ابزار محبوب نزد توسعه‌دهندگان فردی، به یک پلتفرم جدی برای مشتریان بزرگ تبدیل شود. در این مسیر، ثبات، امنیت و قابلیت اطمینان مدل‌های زیرساختی اهمیت بیشتری نسبت به صرفاً محبوبیت در میان کاربران فردی پیدا می‌کند؛ عاملی که می‌تواند توضیح‌دهنده‌ی بخشی از تصمیم ریپلیت برای اولویت‌دادن به عملکرد و هزینه در انتخاب مدل پیش‌فرض باشد.

اظهارات مسعود درباره‌ی نیاز به زیرساخت‌های پشتیبان برای عاملیت امن هوش مصنوعی – از جمله ارکستراسیون، بازیابی خطا، سندباکسینگ، شبکه و کنترل هویت و دسترسی – نیز نکته‌ی مهمی است که نشان می‌دهد چالش اصلی صنعت کدنویسی مبتنی بر هوش مصنوعی، صرفاً انتخاب «بهترین مدل» نیست، بلکه ساخت محیط عملیاتی ایمن و قابل‌اعتماد برای اجرای این مدل‌ها در مقیاس است.

پیامدها و پرسش‌های باقی‌مانده

یکی از نکات کلیدی که در این ماجرا باید مورد توجه قرار گیرد، تفاوت میان «پیش‌فرض بودن یک مدل» و «قطع کامل همکاری» است. در اغلب پلتفرم‌های هوش مصنوعی، تغییر مدل پیش‌فرض می‌تواند به‌تنهایی سهم بازار و درآمد یک تأمین‌کننده‌ی مدل را به‌شدت تغییر دهد، حتی اگر همکاری رسمی همچنان برقرار باشد. به همین دلیل، اختلاف میان روایت مسعود و منابع آگاه به رابطه‌ی ریپلیت و آنتروپیک، احتمالاً بیش از آنکه نشان‌دهنده‌ی دروغ‌گویی یکی از طرفین باشد، بازتاب‌دهنده‌ی تفاوت در نحوه‌ی تعریف «همکاری» از منظر تجاری و از منظر فنی است.

این رویداد همچنین بخشی از روند گسترده‌تری در صنعت است که در آن، پلتفرم‌های میانی (مانند ریپلیت، کرسر و ابزارهای مشابه کدنویسی هوش مصنوعی) به‌جای وفاداری بلندمدت به یک تأمین‌کننده‌ی مدل خاص، به‌طور فزاینده به رویکرد «مدل‌آگنوستیک» روی می‌آورند؛ یعنی امکان جایگزینی سریع مدل زیرساختی بر اساس هزینه، عملکرد یا شرایط تجاری لحظه‌ای. این روند، قدرت بازاری تأمین‌کنندگان بزرگ مدل را تا حدی کاهش می‌دهد و رقابت میان آن‌ها را برای حفظ جایگاه «پیش‌فرض» در پلتفرم‌های محبوب، شدیدتر می‌کند.

برای توسعه‌دهندگان و کسب‌وکارهای کوچکی که از ریپلیت برای ساخت محصولات نرم‌افزاری استفاده می‌کنند، این خبر یادآوری مهمی است که انتخاب مدل پیش‌فرض یک پلتفرم، مستقیماً بر هزینه و کیفیت خروجی پروژه‌هایشان اثر می‌گذارد؛ بنابراین آگاهی از این تغییرات و بررسی دوره‌ای گزینه‌های موجود، حتی برای کاربرانی که به مدل پیش‌فرض اعتماد دارند، تصمیمی هوشمندانه است.

در ماه‌های آینده، شاخص واقعی برای سنجش صحت ادعاهای مسعود، داده‌های درآمدی ریپلیت از آنتروپیک خواهد بود. اگر این درآمد به‌طور محسوس کاهش یابد، این موضوع تأیید می‌کند که تغییر پیش‌فرض واقعاً اثر تجاری قابل‌توجهی داشته است؛ اما اگر کاربران به‌طور فعال همچنان کلود را انتخاب کنند، می‌توان نتیجه گرفت که وفاداری کاربران به یک مدل خاص، گاهی قوی‌تر از تصمیمات پیش‌فرض یک پلتفرم است.

همچنین باید دید آیا سایر پلتفرم‌های کدنویسی هوش مصنوعی، با مشاهده‌ی واکنش بازار به این خبر، به سمت اعلام رسمی‌تر و شفاف‌تر سیاست‌های انتخاب مدل پیش‌فرض خود حرکت می‌کنند یا همچنان ترجیح می‌دهند چنین تغییرات راهبردی را بدون اعلام رسمی و تنها از طریق اظهارات مدیران ارشد در رویدادهای عمومی مطرح کنند.

منبع: TechCrunch

SOS سایتت خوابیده؟